Gdzie są trufle współczesnego hotelarstwa

Sieciowe hotelarstwo proszę uwierzyć to wyjątkowo trudna branża, tu nikt nie rzuca pieniędzmi jak w IT czy bankowości. Zyski skromne, kariery niepewne, a na zapleczu walka o władzę i nieustanne uspokajanie akcjonariuszy. Na dodatek AirBnB, niż demograficzny i braki personelu, młode pokolenie które wybrzydza i szkaluje w internecie.

To nie była sielanka także dla byłego prezesa Starwooda, Fritza van Paasshena, którego po wielu latach służby i przeprowadzeniu firmy przez kryzys eksmitowano ze stołka. Jego odejście jest okazją do zobaczenia jak firma, którą rządził, a która uważana jest za gwiazdę wśród dużych korporacji hotelowych dawała sobie radę. Warto zobaczyć w jakie segmenty i marki inwestowano za jego kadencji, która trwała od 30 września 2007 do 31 grudnia 2014 r.

Widać wyraźnie, że segment luksusowy pomimo kryzysu rozwijał się świetnie. Bogaci są coraz bogatsi i nic się w tym zakresie nie zmieni. Czcza gadanina na pokaz w mediach nic tu nie zmieni. St.Regis wszedł na teren dotychczas zarezerwowany dla Ritza odważnie i urósł niemal trzykrotnie. Podobnie działo się z nieco mniej luksusowym Luxury Collection i modnym designerskim W.

Widać jednak, że firma nie bardzo wie co zrobić ze swoją główną marką Sheratonem. W Europie i w Chinach są to naprawdę dobre pięciogwiazdkowe hotele, ale te amerykańskie są to raczej zmęczone czterogwiazdkowce dla rodzin i to raczej z kiepskim wizerunkiem. Wydaje się, że postawiono na mający lepszy wizerunek i modniejszy design Westin, który jest do zaakceptowania przez młodsze pokolenie. Sheraton w ich oczach to zgrana karta. Zwłaszcza, że dla nich wymyślono dwie nowe marki Loft i ekohotele Elements. Są to marki partnerskie Westina. Sheraton przynajmniej w Ameryce Północnej i chyba w Europie pójdzie w „odstawkę” i będzie zamieniany na inne marki: Four Points lub inne. To już spotkało Le Meridien (założony przez Air France w ’72 r.), który kupiono w 2005 r. i nie miano pomysłu na jego rozwój. Chyba jest tym czym jest Seat dla Volkswagena, o jedną marką za dużo. Przy wysokich kosztach reklamy i promocji wydawanie pieniędzy na europejską wariację Sheratona i Westina nie ma sensu. Już utrzymywanie tych obu ostatnich jest niewdzięczne i wynika tylko z dokonanych w przeszłości akwizycji i szerokiej rozpoznawalności.

W tym kontekście trzeba przypomnieć sprzedaż w ubiegłym roku chińczykom z sieci hotelowej Jin Jiang, 1100 hoteli zgrupowanych w Louvre Hotels, czyli Campanile, Kyriad, Golden Tulip. Segment budżetowy po prostu okazał się zbyt czasochłonny i mało efektywny finansowo.

Reasumując. Jak inwestować to w luksus i wysoką jakość zarówno w klasyczne jak i designerskie formy, podobnie jak średni poziom z tym, że tu z dużą dawką kreatywnego designu tak, aby podobał się młodszemu pokoleniu, które z roku na rok wypiera konserwatywne pokolenia lat 50 i 60-tych.

Liczba obiektów Starwooda na świecie.

Marka

30 września 2007 31 grudnia 2014

Krótki opis marki

Sheraton

403

436

Standardowa marka cztero -pięciogwiazdkowa

Westin

147

203

Standardowa marka pięciogwiazdkowa, nieco wyżej oceniana niż Sheraton

Four Points

128

193

klasyczny średni standard

„W”

20

46

Luksus w minimalistycznym stylu dla młodszego pokolenia

Luxury Collection

57

92

Klasycznie luksusowe

St. Regis

13

33

Super luksusowe

Le Meridien

117

98

Wysokiej jakości obiekty w europejskim stylu

Aloft

0

91

Średniej klasy hotele z zacięciem designerskim dla młodszego pokolenia

Element

0

14

Hotele ekologiczne, średniej klasy

Łącznie

885 + 11 (inne)

1206 + 1 (inne)

Komentarze